Visschubben en paardehaar van Marian Bijlenga Het is moeilijk om te bedenken waar je moet beginnen als je over het werk van Marian iets wilt zeggen. Misschien is het ook helemaal niet nodig omdat eigenlijk iedereen die het ziet, direct geraakt wordt. Maar toch... Er komen veel vragen over het materiaal, het waarom en "hoe komt ze erop, waar haalt ze het vandaan!" Het werk van Marian kenmerkt zich door haar persoonlijke, ritmische handschrift waarmee ze patronen weeft die een spel met het licht aangaan.

Ze maakt daarvoor gebruik van soepele lichte materialen zoals textiel, papier, paardenhaar en visschubben. Ze is gefascineerd door patronen in de meest uiteenlopende vormen: een aangevreten blad, een gescheurd wegdek, spijkergaten in een wand, slijtageplekken, noeten in een vloer, kringen van regendruppels in het water, barsten in het ijs en ga zo maar door. Al deze indrukken vertaalt ze in stippen en lijnen die bijna onzichtbaar verbonden worden tot transparante structuren, zwevend voor de wand. En dan komen ze tot leven via hun schaduw.