Toen Deirdre het beeld voor me neer zette, gaf ze er meteen een forse draai aan. Het beeld, op het eerste gezicht zo fragiel en kwetsbaar, begon rond te draaien. Maar veranderde niet van plaats. En hoewel het een regenachtige, donkere dag was, kwam het beeld tot leven in een spannend spel van lichte en donkere vlakken. Dan weer de gladde, iets hoekige vlakken van de ene kant, gevolgd door de speelse bubbels en dalen aan de andere kant. De belijning op het ene moment lieflijk, zacht en op het andere moment hard. En ik begreep waarom ze het "Life" had genoemd. Maar er is meer. Een beeld heeft niet alleen buitenruimte, maar ook binnenruimte. En hoe belangrijk de binnenruimte in het werk van Deirdre is, zie je aan haar andere werk. De bekroonde serie "I am too" die half open is en vormen die  helemaal open zijn. Hierbij speelt het licht niet alleen met de buitenkant van het beeld, maar ook met de binnenkant. Stroomt er doorheen, of wordt gevangen. Wat zit er verborgen in de gesloten vormen?  Licht ze een puntje van de sluier op in haar nieuwe serie ?       Heeft u de perfecte plaats voor dit beeld? Stuur voor meer informatie een mail naar: contact@kunstiskunst.nl Foto Rob Bohle

Deirdre McLoughlin - quietly breaking ground.

De serie "Life" is gemaakt na een periode van werken in Hawaï. Deze serie begon met "Short Story" en is verder uitgebreid met witte, zwarte en rode beelden. Van klei en van brons. De ervaring op Hawaï beschrijft Deirdre als volgt:

"I found an overwhelming sense of the life in nature, in the sea and deep in the earth..... On Big Island the Volcano Kilauea is actively steaming and belching lava. Here is the beginning of live and in an instant, life can can come to an end. A place of monstrous energy - I was smashed by it."