"Wat opvalt zijn de lijnen die de soms wat incongruente delen met elkaar verbinden. Kleuren, materialen en vormen weten de mysteries in het bestaan soms beter te vangen dan harde taal. In het cryptische van haar werk ligt dan ook de kracht. Het is een mico-wereld vol toespelingen, erotische fantasieën en kwetsbaarheid."

En daar heeft Marjan Unger precies te pakken wat mij in kunst het meeste boeit: abstract werk dat op onnaspeurbare wijze iets van binnen in beweging zet. Emotie oproepen zonder een verhaal te vertellen, dat is voor mij het bijzondere aan kunst.

Maar er is veel meer dat een werk van Andrea voor mij zo bijzonder maakt. Zoals haar materiaal keuze: vilt in deze serie, keramiek en glassteentjes is de serie "The Architect Who Faced His Jardin Intérieur". Ook de kleuren die ze gebruikt: wie maakt er nu appelgroene broches, of nog vreemder: zwarte broches.  En dan het lef om te kiezen voor vaak driedimensionale vormen! Hierdoor ontstijgt haar werk het doorsnee sieraad zoals we dat allemaal kennen. Dit maakt van alle stukken kleine kunstwerkjes. En ze zijn stuk voor stuk ook nog draagbaar.